Tuesday, December 25, 2007

சில உலக சினிமா

நேரம் கிடைத்த போதெல்லாம் முடிந்தவரை சோம்பேறியாய் இருந்துவிட்டதன் பயன், உடல் சிறிது பெருத்து போய், whole milk வாங்கியவன் இப்போதெல்லாம் 2% fat only milk வாங்க ஆரம்பித்து விட்டேன். சரி விட்டுபோன சினிமா பார்க்கும் பழக்கத்தை மறுபடியும் ரிப்பன் வெட்டி துவக்கி, atleast, அக சோம்பேறிதனத்தை தள்ளி போட முடிவு செய்து BlockBuster'ல் சேர்ந்தேன். பார்த்த படங்கள் (எல்லாம் பழசு தான்) பற்றி குட்டியாக சொல்ல ஆசை.

Pursuit of Happyness - உண்மை தழுவிய கதை. Hollywood'ன் success formula இது. Will Smith தயாரித்தது மற்றும் நடித்தது. நமக்கு பழகிய இந்திய மத்தியதர வாழ்க்கை. ஆனால் கதை நடப்பது San Francisco. அவ்வளவே தான் வித்தியாசம். Spider Man, Harry Potter எல்லாம் தமிழ் பேசினார்கள், நம் நாட்டில். இந்த படத்தை தமிழ் செய்து வெளியிட்டார்களா என தெரியவில்லை. செய்திருப்பதற்கு வாய்ப்பு குறைவு. சராசரி சினிமா ரசிகனுக்கு தெரிந்த Hollywood படங்களில் இருந்து இது பல காணி தூரம் தள்ளியே இருக்கிறது. பல தரப்பில் ரசிக்கபட்ட ஒரு படம் இது.

Babel - கொஞ்சமாய் என்னை திக்குதிக்கென ஆக்கிய படம். இது முதலில் Horror படமில்லை. ஆனால் பயமுறுத்துகிறது. சாதாரண வாழ்க்கையின் அசாதாரண பயங்கள் தான். பிரமாண்டமாய் யோசிக்காமல், எளிமையான script. ஆனால் நிகழ்வுகள் அழுத்தமானவை. தனி தனி கதைகளாய் சொல்லபட்டு வருபவற்றை, கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் முடிச்சு போட்டு ஒரே கதை தான் என தெளிவாக்கபடும் ஒரு திரைப்படம்.

L.A. Confidential & The Departed - இரண்டுமே ஒரு வகையில் ஒரு மாதிரி. தங்களுக்குள் (police/gangster groups) தங்களுக்கு தெரியாமல் புகுத்தபட்ட விஷயத்தை கண்டுபிடிப்பது தான். குருதிபுனல், காக்கிசட்டை, போக்கிரி எல்லாம் எனக்கு ஞாபகம் வந்தது. நல்ல பர பர திரைக்கதை. Dinner சாப்பிட்டுகொண்டே பார்க்க சரியான படங்கள்.

Bicycle Thief - இது ஒரு பழைய இத்தாலிய திரைப்படம். கடைசி நிமிஷ பன்ச் தான் திரைப்படம். அந்த பன்ச் அழுத்தமானதாய் இருக்க மீதி காட்சிகள். நல்ல வேளையாக போர் அடிக்கும் நிலை வரும் சரியான நேரத்தில் படத்தை முடித்துவிடுகிறார்கள். ஆனால், கடைசி பன்ச் நிஜமாகவே அசத்தல். ஒரு சைக்கிளுக்கு அவ்வளவு மரியாதை அந்த காலத்தில் (1948).

Apocalypto - Mel Gibson'ன் The passion of the Christ பார்த்து தியேட்டரில் ஒரு பெண்மணி கேவிகேவி அழுதது தான் எனக்கு நியாபகம் வந்தது. Apocalypto, Mel Gibson'ன் இரண்டாவது இயக்க முயற்சி. அசாத்திய முயற்சி. Mayan நாகரீகம் தான் கதைக்களம் மற்றும் அந்த மக்கள் தான் கதையில் இருக்கிறார்கள். கொஞ்சமாய் பல தமிழ் பட கதைகளில் வரும் விஷயம் தான். அப்பாவி ஹீரோ, கடைசியில் வில்லனை ரவுண்ட் கட்டி அடிக்கும் மசாலா கதை. ஆனால் இதன் பிரமாண்டம் ஆச்சரியம். இங்கே பிரமாண்டம் graphics அல்லது set கிடையாது. நம் கண் முன் விரியும் Mayan மக்களின் வாழ்க்கை.

Walk the line - ஒரு biography வழி கதை. The beautiful mind, Pursuit of Happyness எல்லாம் இந்த வகையறா. இங்கே Johnny Cash என்பவரின் இசை வாழ்க்கை. பார்க்க பார்க்க எனக்கு முன் சிந்து பைரவி தான் ஓடியது. அச்சு அசல் அப்படியே எல்லாம் சொல்ல முடியாது. ஆனால் இரண்டிருக்கும் பெரும்பாலும் நிறைய ஒற்றுமை. வாழ்ந்து, கெட்டு மறுபடியும் வாழ்ந்து விட்ட ஒரு இசைஞனின் வாழ்க்கை அழகாக நெய்யபட்ட படம். படத்தின் கதாநாயகி Reese Witherspoon கொள்ளை அழகு. அவருக்காகவே அவரின் Legally Blonde (2001) அடுத்து subscribe செய்து விட்டேன். முடிந்தவரை ஜொள்ளிகொள்ளத்தான்.

இதெல்லாம் இல்லாமல், சனி ஞாயிறெல்லாம் தியேட்டரில் பார்த்த படங்கள் தனி கணக்கு. முடிந்த்தால் அதையும் எழுத ஒரு எண்ணம்.

Monday, December 24, 2007

2008 முடிவில்...

இந்திய பொருளாதாரம் பின்னி பெடலெடுத்திருக்கலாம். அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக Obama முடிசூடியிருக்கலாம். திமுக ஒரு இளைஞரை (அல்லது அப்படி சொல்லபடுபவர்) தலைவராக்கி இருக்கலாம். United Kingtom'ன் தேசிய கீதம் "God save the king" என மாறி இருக்கலாம். அமெரிக்கா ஈராக்கை இடது வலதாக வளைத்த விளையாட்டை நிறுத்தி அடுத்த பெட்ரோலிய நாட்டின் மேல் நோட்டம் வைத்துகொண்டிருக்கலாம். ஜெயித்த மோடி, அத்வானியை ஜெயிக்க வைக்க ஊர் ஊராக தண்டோரா போட்டு கொண்டிருக்கலாம்.
ஆசிய கணினி மக்கள் அமெரிக்காவை சீ இந்த பழம் புளிக்கும் என தற்காலிகமாக திட்டிகொண்டிருக்கலாம். Microsoftம் Googleம் இன்னமும் அதே பங்காளி சண்டையை சிரித்துகொண்டே போட்டுகொண்டிருக்கலாம். மிக பெரிய அளவில் Cyber attack நடந்திருக்கலாம். ரஷ்யா அமெரிக்காவிடம் "நண்பன் இருந்தால் ஒரு நண்பன் இருந்தால்..." என பாடிகொண்டிருக்கலாம். Larry Ellison சுண்டு சுளுவான்களை எல்லாம் அள்ளி தன் பாக்கெட்டில் போட்டு கொக்கரித்து கொண்டிருக்கலாம்.
மணிரத்னம் அடுத்த காதல் கதையை மனதுக்கு இதமாக யோசித்து கொண்டிருக்கலாம். கமலின் தசாவதாரம் தமிழ் சினிமா காணாத தோல்வியை தழுவி இருக்கலாம். சுல்தான் பிச்சிகொண்டு ஓடலாம். ரஹ்மான் ஐரோப்பிய யூனியனில் citizenship வாங்கி இருக்கலாம். ஜோடி நம்பர் 1 சீசன் 3'ல் பிரித்விராஜ் நடுவராகி இருக்கலாம். மோனிஷா சிம்புவின் ஆதர்ஷ நாயகி ஆகியிருக்கலாம். Aamir Khan கஜினியை நம்பி ஏமாந்து போயிருக்கலாம்.
அத்தனையும் யூகம் மட்டுமே. ஆனால் ஒவ்வொரு வருடமும் நம் வீட்டு தாத்தா பாட்டி 'அது என்னமோப்பா, இப்போவெல்லாம் வெயிலும் குளிரும் மனுஷன பொரட்டி எடுக்குது. நாங்க இப்படி எல்லாம் பாத்ததில்ல. என்ன உலகமோ' என சொல்வது மாற போவதில்லை. நீண்ட வெயில் காலம், நீண்ட குளிர் காலம், உருகும் Artic & Antartic இதெல்லாம் பெரும்பாலும் அடுத்த சில பல வருடங்களில் பழகிவிடும்.
அறிவியலை நம் வாழ்க்கையில் புகுத்திய போதெல்லாம் இதை பற்றி யோசிக்க மனம் மறுத்துவிட்டது. புகுத்திய விஷயங்கள் உறுத்த ஆரம்பித்தவுடன், இப்போதெல்லாம் natural and alternate energy பற்றி யோசிக்கிறோம். ஒவ்வொரு generation'க்கும் ஒவ்வொரு பிரச்சனை. நமக்கு இது. தீர்க்கிறோமோ இல்லையோ, முடிந்தவரை முயன்று தள்ளிபோடலாம்.
2008-Planet Earth நல்லபடியாக, நலமாக இருக்க வாழ்த்துக்கள்.